Zow, das lang geleden :p Het semester is voorbij, dus heb ik nu tot eind september vakantie In plaats van jullie te vervelen met smoesjes en excuses waarom er niet geupdate is zal ik hieronder met de nodige visuele hulp laten weten wat ik zoal heb uitgevreten de laatste tijd. Zoals gewoonlijk lijkt het weer een aaneenschakeling van eten en drank te zijn (Het zou kunnen dat ik dingen vergeet want google agenda is offline op het moment van schrijven, maar dan heb ik er in ieder geval geen foto’s van ;p)

Half juni kwam Richard aan in Japan, en was zo lief om op weg naar Nagasaki ook Kyoto even aan te doen. Die dag had ik een nomikai met mijn klas, dus dat kwam mooi uit. Het werd uiteraard laat en was erg gezellig.

Zoals ik al eerder schreef was ik gevraagd om een stukje te schrijven voor de nieuwe universiteitsfolder, en deze is ondertussen gedrukt en verspreid. Mooi he ;P

Met het naderende einde van het semester kwam ook een eind aan de wekelijkse Engels club, en ze waren zo lief om de buitenlandse studenten te bedanken met, jawel, een nomikai Ze hadden ook heel lief een boekje samengesteld met hun foto’s en een bedankje. Volgend semester zal ik ook zeker weer van de partij zijn, want afgezien van het feit dat ik anderhalf uur per week Engels met ze moet lullen zijn wel heel gezellig :p

Half juli was Makiko, een vriendin uit Nagasaki op bezoek in Kyoto. Ik heb zelfs braaf toeristisch meegedaan, ook al was het ongelofelijk warm. Gelukkig ook veel lekkere dingen gegeten dus dat scheelt een hoop ;p

Verder was ik een aantal maanden geleden al gevraagd of ik mee wilde doen aan het Gion Festival. Het Gion Festival is een van de grootste festivals in Japan, en zelfs voor Japanners is het blijkbaar zo goed als onmogelijk om hieraan mee te doen. Ik was dus uiteraard zeeeeer vereerd :p toen een van mijn docenten gewoon simpelweg vroeg ik mee wilde doen.
Met zijn veertigen hebben we 1 van de paradewagens zo’n 4 uur lang de stad rondgetrokken in een optocht, wat een erg leuke ervaring was. Het was wat minder dat we traditionele slippers aanmoesten, die zijn namelijk gemaakt van stro, en uiteraard 5 maten te klein. Met dank aan klasgenoten die zijn komen kijken hier ook nog foto’s van

Nara

Even een kleine (foto) update. Alles gaat weer gewoon zijn gangetje, en aangezien het maar bij 1 varkensgriep geval in Kyoto is gebleven was de universiteit gelukkig niet nog langer dicht. Het is alleen nog niet bekend of we hierdoor een week langer in de zomervakantie door moeten gaan.

Verder was een van mijn medestudenten uit Leiden, die dit jaar in Tokyo zit dit weekend in Kyoto. Hoewel ik absoluut geen zin had om de tempels in Kyoto weer af te lopen wilde ze ook naar Nara, en aangezien een van de tempels daar toch tot mijn favorieten behoort ben ik ook mee geweest. Aangezien ik na een dag met haar alleen hoogstwaarschijnlijk haar of mezelf van kant zou maken had ik nog twee vrienden uitgenodigd om mee te gaan. Het was lekker weer, en de herten in het park zijn nog steeds erg vervelend :p

Neways, de foto’s spreken voor zich verder

Stomme Mexicaanse griep. Maak jullie geen zorgen, niet dat ik het heb ofzo :p Er waren al een aantal gevallen geconstateerd in de omliggende steden van Kyoto, maar nog niet in Kyoto zelf. Tot donderdagavond. Toen de Engelse les afgelopen was bekeek iemand het nieuws op zijn telefoon en blijkbaar was er nu ook iemand in Kyoto met de Mexicaanse griep. Grappend dat de universiteit misschien wel tijdelijk dicht zou gaan ging ik naar huis.

De volgende dag wilde ik echter naar college gaan, en stond ik toch daadwerkelijk voor een dichte poort (Misschien toch wat vaker mijn universiteitsmail checken :p). Op advies van het stadsbestuur zijn de meeste scholen en universiteiten in Kyoto uit veiligheidsoverwegingen een week gesloten. Nu zou je denken, extra vakantie is toch nooit weg? Helaas, dit betekent namelijk dat ze dan gewoon een week langer doorgaan in de zomervakantie, dus ik hoop dat het niet nog langer gaat duren. De bibliotheek bevindt zich ook op de gesloten campus, dus het is ook niet zo dat ik extra aan mijn onderzoek kan werken of iets dergelijks. Misschien de foto’s voor Cribs maar eens gaan schieten dan…

Jaja daar is alweer een (kleine) update! Na Golden Week moesten we op de universiteit meteen weer hard aan de slag, omdat we toetsen hadden. De moeilijkheidsgraad van de verschillende toetsen was heel verschillend (van kanji lezingen tot het juiste gebruik van grammaticale constructies en vocabulair). Ze gingen allemaal goed, en dat komt uiteraard omdat ik hier zo ontzettend hard studeer ;p

Zoals ik al eerder schreef ben ik bij de Engels club gegaan, wat inhoudt dat ik 1 avond in de week Japanners wat Engels probeer bij te brengen. Gelukkig heb ik er zelf nog steeds meer aan, aangezien de gesprekken buiten ‘de les’ altijd gewoon in het Japans gaan. Daarna gaan we ook altijd met zn allen eten, en het is echt een leuke groep mensen. Doordat de club zo groot is, is de groep ingedeeld in vier avonden, en om ervoor te zorgen dat iedereen elkaar kan zien (lees: met zn allen alcohol kan drinken) was er afgelopen weekend een grote drinkbijeenkomst met eten, dat ook weer erg gezellig was. Een beetje ontspanning had ik wel verdiend na het zweten op die toetsen! Dus op verzoek eindelijk wat foto’s van dronken Japanners :p

Maar het weekend was nog niet voorbij, want op zondag was mijn scriptiebegeleidster uit Leiden in Kyoto, en die was zo lief om ook wat tijd voor mij vrij te maken. Ook al was het mijn tweede all you can drink in twee dagen, het was weer erg gezellig, en het is altijd leuk om ‘normaal’ met je docenten een biertje te drinken, in plaats van over vervelende zaken te praten zoals wanneer je je paper of iets dergelijks eens af hebt

Verder heb ik eindelijk schoenen gekocht! Zoals jullie weten hou ik van schoenen, en in Japan zijn ze vaak een stuk goedkoper. En het zijn… Nike Airs! Nu denken jullie misschien van is er een gabber revival in Japan, maar maak je geen zorgen. Ik ben namelijk begonnen met hardlopen, en daar is goed schoeisel voor nodig. Hoewel ik graag karate wilde doen is de dichtstbijzijnde dojo 20 minuten fietsen, en daar wordt alleen full contact karate gegeven, en daar ben ik niet zo’n fan van. Kan ik net zo goed gaan kickboksen of zo.

Dat was het weer even, misschien, heeeeel misschien komt volgende keer de Cribs crew wel langs…

Aan de reacties te zien (uiteraard bedankt voor alle reacties steeds!) ontkom ik er blijkbaar niet aan om dit blog misschien toch wat beter bij te houden ^^; Het ‘probleem’ is dat ik op het moment in een gewoon normaal college ritme zit, en dan is er niet zo veel om over te schrijven. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat daarbuiten niks gebeurt.

Zo werd ik een paar weken geleden gevraagd of ik iets voor de nieuwe Doshisha folder wilde schrijven. Geen probleem natuurlijk, en ze wilden er ook een foto bij. Niet zomaar een foto, ze hadden een professionele fotograaf ingehuurd ><; Dit resulteerde dus in een uitgebreide fotosessie op de campus samen met twee andere internationale studenten. Ik heb de foto’s nog niet gezien, maar als ik er een beetje toonbaar op sta zal ik ze misschien hier posten :p

Ook is het Golden Week geweest, wat een week vakantie betekent. Samen met mensen uit de twee dormitories naast die van mij ben ik naar Shiga geweest, de prefectuur naast Kyoto. Daar hebben we onder andere het Hikone kasteel bezocht, wat aardig was, maar eigenlijk niet zo heel bijzonder. Wel heeft het kasteel een geheel eigen mascotte, Hikkonyan, die maar al te graag poseert voor foto’s. Verder hebben we ook het Biwa meer bezocht, het grootste meer in Japan, en het schijnt zelfs zichtbaar te zijn vanuit de ruimte. Daarna hebben we een heus ninja dorp bezocht. Helaas begon de gids te vertellen dat alles wat cool is aan ninja’s allemaal niet waar is. Ze vechten niet, het enige wat ze deden was bespioneren en zich verbergen zodat ze niet hoefden te vechten. Het huis zat echter wel vol met verborgen doorgangen en dergelijke, wat wel leuk was.

Na al deze avonturen dacht ik mijn Golden Week verder rustig studerend te kunnen doorbrengen, maar toen werd ik ineens gebeld door Grad, die bezig is met een stage op de Nederlandse ambassade in Tokyo, met de mededeling dat hij in Kyoto was en of ik misschien een slaapplek voor hem had. Zoals jullie weten heb ik een ruime kamer (ownee dat weten jullie nog helemaal niet ;p) dus dat was geen probleem. Samen met Grad heb ik nog een bezoek gebracht aan Kurama, een bergdorpje in een prachtige omgeving, en eigenlijk alleen bekend om zijn hot spring. Het dorpje bestaat dan ook eigenlijk uit maar 1 weg die vanuit het station naar de hot spring leidt. Na een ontspannend bad met een mooi uitzicht op de berg gingen we weer terug naar Kyoto, waar Grad zo vriendelijk was om wat bars te introduceren waar hij vaak kwam toen hij in Kyoto studeerde.

Tot zover weer even dit blog, ik zal proberen hem wat beter up to date te houden

Welkom bij een nieuwe aflevering van Cri… Ow nee, nog geen zin in :p
Maargoed, ondertussen zijn we al weer een week verder, en hoewel het de laatste dagen voor mij al onaangenaam warm was, is het vandaag gelukkig lekker aan het plenzen ^^;
Ik heb dus intussen alle vakken gehad, en helaas voor mijn schema (bijna elke dag om 9 uur beginnen) zijn de meeste nog vrij nuttig, danwel noodzakelijk omdat 5 van de vakken op elkaar voortbouwen. Het niveau Japans dat gegeven wordt is vrij hoog, en waar in Leiden de nadruk vaak op tekstbegrip ligt, lijkt het doel hier te zijn om je zoveel mogelijk grammaticale uitdrukkingen te leren die je in het dagelijks leven maar weinig tegenkomt, maar als buitenlander wel moet weten om de Japanese Language Proficiency Test te kunnen halen. Aangezien die vervelende Gijs hem afgelopen december al heeft gehaald, kan ik natuurlijk niet achterblijven en ga ik mijn best doen om dat papiertje ook binnen te halen aan het einde van het jaar.

Lesuren van 90 minuten zijn weer even wennen natuurlijk, en hoewel het Japanse onderwijs hier beter lijkt te zijn dan toen in Nagasaki is het toch wel weer erg Japans, waarbij het herhaling is dat de klok staat. Net zolang dingen herhalen tot je het nooit meer vergeet dus. Maargoed, het is voor een goed doel dus ik doe voorlopig braaf mee met het vijf keer opdreunen van een alinea tekst voor de volgende alinea op dezelfde manier te behandelen. Verder heb ik geprobeerd mijn eerste stapjes in de bibliotheek te zetten om te beginnen aan mijn scriptieonderzoek, maar irritaties over het trage netwerk en stomme proxy instellingen deden mij al gauw weer vertrekken >.<

Ontspanning is natuurlijk ook nodig, en ik en een hele meute andere buitenlandse studenten waren door een soort van internationale uitwisselingsclub uitgenodigd om afgelopen zaterdag langs wat tempels te gaan en daarna een nomikai te houden. Dit was echter wat mij betreft niet echt een succes. Het begon ’s middags al, de meeste buitenlanders waren netjes op tijd, maar de verantwoordelijke van de club kwam fijn bijna een half uur te laat aanzetten, iets wat ik niet bepaald gewend van Japanners :-/ Verder was het een veel te grote groep, aan de nomikai namen ongeveer 50 mensen deel, waarvan ik er 47 niet kende. Dit resulteerde dus in 47 keer hetzelfde gesprek (Waar kom jij vandaan? Oh, tulpen toch?? En windmolens???) wat redelijk standaard is als je een Japanner voor het eerst ontmoet, maar helaas kwam er daarna verdomd weinig intelligents uit bij de meeste wat het dus een beetje jammer maakte.

De volgende dag had ik een takoyaki-party met wat mensen uit de dormitory naast die van mij, die gelukkig wel zeer geslaagd was. Een van de intelligentere gesprekken (er vloeide redelijk wat alcohol) kwam overigens uit geheel onverwachte hoek, namelijk van een Japanse student die ik sinds ik ben aangekomen, op welk moment van de dag dan ook, nog niet zonder glas wijn in zijn handen heb gezien. Hij vertelde dat hij zich erg zorgen maakte over de rol van artikel 9 in de Japanse grondwet (daarin staat dat Japan geen leger mag onderhouden en dergelijke) en de afhankelijkheid van Amerika en of ze daar wel op kunnen rekenen mocht er iets gebeuren (Noord-Korea is vrij dichtbij).

Verder ga ik bij de club die vorige week op een hanami party trakteerde, ik heb daarna nog een keertje met ze gelunched en dit zijn ook erg gezellige lui, die verder ook wat te melden hebben. Klinkt misschien een beetje arrogant als ik het zo stel, maar ik ben dan ook al weer wat ouder dan de gemiddelde student hier (eerstejaars zijn 19, vierdejaars zijn 23). Karate wil ik eigenlijk ook weer doen, maar dat is blijkbaar op de andere campus, en dat is anderhalf uur reizen vanaf hier. Maargoed ik heb weer genoeg geouwehoerd, tot de volgende keer weer! En ik beloof nix ;p

Zo, de eerste week zit er al weer op, en vanaf morgen gaan de colleges beginnen. Zoals ik hieronder al noemde, was het vooral een week van administratieve meuk. Allerlei oriëntaties, rondleidingen, een health check en een openingsceremonie. Dit was voornamelijk saai, aangezien we steeds een hand-out kregen waar alles op stond uitgelegd, en daarna werd het nog eens mondeling besproken, waarna het ook nog in het Engels en Chinees vertaald werd. De bibliotheekrondleiding en campusrondleiding waren ook niet zo nuttig, aangezien ik zelf alles al verkend had, al dan niet met behulp van de studente die als ‘ondersteuning’ dient (die me ook van het station was komen halen). Omdat ik op de Japanse placement test genoeg gescoord had om ook toestemming te krijgen om gewone vakken te volgen, verdiende ik nog een extra orientatie ronde over hoe dat in zijn werk gaat. Helaas worden de vakken die ik wil volgen voor mijn scriptie blijkbaar pas het volgende semester gegeven, dus die voorlichting was nog meer loze tijd ^^;

Gelukkig zijn er ook leuke dingen gebeurd natuurlijk. De kersenbloesems staan volop in bloei, wat betekent dat de Japanners er op uit trekken om onder een boom te gaan zitten en bier te drinken. In Kyoto zijn daar erg mooie plekken voor, en het is nu dan ook erg druk met toeristen, zowel binnenlandse als buitenlandse. Beetje irritant, maar het levert gelukkig wel mooie plaatjes op ^^

Verder waren de nieuwe buitenlandse studenten uitgenodigd door een clubje dat graag Engels oefent, en die namen ons mee naar een zeer mooi tempelcomplex met een park vol kersenbloesems, en ze betaalden ook nog het eten en het bier (^.^)b

Wat ook fijn is, is dat ik sinds gister eindelijk weer een mobiele telefoon heb. Het is natuurlijk belachelijk om je bachelor scriptie over de mobiele telefoon in Japan te schrijven en er dan zelf geen te hebben! Het was de goedkoopste die ze hadden, maar hij belt en emailt en dat is alles wat ik nodig heb ^^
Vanaf morgen dus college, dus dan ga ik eens kijken of ze een beetje nuttig zijn. Ik heb alleen taalvakken nu, en heb er 10 gekozen, dus als er niet nuttige bij zitten laat ik die fijn vallen zodat ik meer tijd heb voor ‘scriptieonderzoek’

Aangezien ik sinds gisteren internet heb in mijn kamer, ontkom ik er natuurlijk niet aan om mijn weblog te updaten ^^;

Donderdag 26 maart vertrok ik dus ’s morgens vanaf Schiphol, waar heel veel lieve familie en vrienden me hebben uitgezwaaid. Na een overstap op Frankfurt vloog ik dus naar Japan, wat een rot eind is, en ook al heb ik het geprobeerd, ik kon de slaap niet vatten. Ik heb me maar een beetje vermaakt met wat films en televisieseries die te bekijken waren. De Japanner naast me durfde eerst niks te zeggen, maar nadat hij me met eetstokjes had zien eten veronderstelde hij om de een of andere reden dat ik dan ook wel wat Japans moest kennen. Had ie ook wel gelijk in, maar toch, door de eetstokjes? :p

Om 9 uur ’s morgens kwam ik aan op Kansai Airport en alles verliep vlekkeloos, evenals de immigratie check. Ik ben wel blij dat ik mijn koffer niet hoefde te openen, want ik weet niet of ik die weer had dichtgekregen aangezien er 30,3 kilo zat in gestouwd. ^^; Toen netjes even naar huis gebeld om te zeggen dat ik was aangekomen, en vervolgens een treinkaartje gekocht naar Kyoto. Omdat ik daar zou worden opgehaald, moest ik even naar de universiteit bellen hoe laat ik de trein zou nemen. Zo gezegd zo gedaan, en toen ik aankwam stonden er twee Japanse studentes op het perron met een mooi bordje met mijn naam erop. Ze waren blijkbaar nerveuzer dan ik omdat ze bang waren dat ik alleen maar Engels zou spreken, maar waren al snel op hun gemak toen ze merkten dat het in het Japans ook prima gaat. Ik moet ook zeggen dat het dit keer daardoor een stuk minder spannend is dan toen we in Nagasaki aankwamen, waar ik boe noch ba wist.

Zij begeleidden me naar mijn dormitory, dat op 10 minuten lopen van de universiteit af zit. Mijn kamer is lekker groot, en de faciliteiten worden goed schoongehouden. In een volgend blog zal Cribs misschien wel weer langskomen voor een uitgebreide fotospecial

Na een rondleiding door de caretaker van de domitory lieten de studentes me de buurt en supermarkten zien, en na wat eerste boodschappen te hebben gedaan zijn we op de universiteit gaan lunchen. Aangezien ik hierna wel een beetje begon te knikkebollen, (was ondertussen al meer dan 24 uur wakker) ben ik hierna avondeten gaan halen en naar huis gegaan. Om meteen zoveel mogelijk in het goede ritme te komen besloot ik om tot ’s avonds 10 uur wakker proberen te blijven. Om kwart voor 9 viel ik echter letterlijk bijna van mijn stoel en toen ben ik maar gaan slapen, 12 uur lang.

De dagen erna heb ik doorgebracht met dingen als huishoudelijke prut kopen en de buurt te verkennen, en te zoeken naar plekken waar ik kon internetten
Gister begon het op de universiteit met oriëntatie dingen en dergelijke, oftewel een gigantische papiermolen. Deze week heb ik nog meer van dat soort dingen, zoals bibliotheek uitleg en health checks, en dan vanaf volgende week ergens gaan de colleges beginnen.

Tot snel weer!

Ik ben er!!! En aangezien het nog steeds een flink eind is en ik nog steeds niet kan slapen in het vliegtuig, kan je wel eens rare bekken trekken.

Mijn dormitory is super relaxed, maar nog geen internet dus voorlopig sporadische updates. Tijd om te slapen nu…

Op veler verzoek (KUCH), hier dan eindelijk een eerste update. Aangezien ik morgen een presentatie heb is nu dan natuurlijk een uiterst geschikt moment om de voorbereidingen daarvan even uit te stellen.

Degenen die dit lezen weten het als het goed is allemaal al, maar even voor de volledigheid:
26 maart zal ik wederom (klikkerdeklik) voor een jaar naar Japan vertrekken als onderdeel van mijn MA Japanese Studies. Daar zal ik zowel taalcolleges volgen als onderzoek doen voor mijn MA scriptie. Dit keer zal ik in Kyoto vertoeven, waar ik aan Doshisha University zal studeren.

De laatste dagen zijn uiteraard druk ingepland met afscheid de laatste dingetjes, waarvan het meeste al geregeld is. Visum is opgehaald, dormitory in Kyoto is geregeld enz…

Even als toen ga ik niet beloven dat ik braaf ga updaten, aangezien het al moeite kostte om regelmatig te posten toen we met zijn drieen schreven, maar ik ga mijn best doen uiteraard!